over mij

Ik ben Miranda van den Akker en moeder in het NU.

mirandaDat is echter niet zonder slag of stoot gegaan. Daarover lees je hier meer! 

Ik ben getrouwd met Johan en samen hebben wij een dochter en een zoon in de puberleeftijd. Ook hond Freek is belangrijk in ons gezin.
Ik heb 13 jaar in het basisonderwijs gewerkt en daarna 11 jaar als zelfstandige in de kinderopvang.
Mijn moeder werkte één dag per week mee in mijn bedrijf. Tot 2010…

Mijn keerpunt

In 2010 overleed mijn moeder na een ziekbed van 9 maanden. Ze was nog maar 61 jaar. Het was een gebeurtenis die mijn leven totaal op z’n kop zette. Dit was een pijn die ik nooit eerder gevoeld had. Direct nam mijn overlevingsmechanisme het van mij over en zette ik (onbewust) een masker op. Niemand zag hoeveel verdriet ik had. Ik wist het zelf ook heel lang niet. Ik verbaasde me er zelfs over dat ik me zo goed hield na haar dood. Dat had ik nooit verwacht.

Het leven is een feestje en moet gevierd worden... want het kan zo maar afgelopen zijn.

Dit was een veel gezegde uitspraak van mij in die tijd. Dat het mijn vlucht was wist ik toen nog niet.

Het feestvieren, oftewel vluchten voor de pijn, heeft twee tot drie jaar geduurd. De afwijzing van nog een aantal andere mensen in die periode, deed mij de das om… dat kon ik niet meer verwerken. (Nu weet ik dat ik de dood van mijn moeder ook als een afwijzing zag: door dood te gaan had ze mij in de steek gelaten).

De bodem van de put kwam toen snel in zicht. Het feestvieren was over!  Een extreme moeheid nam mijn leven over. Ik had dit nog nooit eerder zo meegemaakt. Niets ging meer vanzelf.

Mijn lichaam vond het welletjes geweest. Klaar!

Ik werd depressief en "mijn sprankeltje" verdween volledig. Ik was mijn zonnige kant kwijt! Mijn leven werd vlak en grijs. Ik had nergens meer zin in.

Op een gegeven moment ging al mijn energie naar mijn werk want dat moest doorgaan. Ik was tenslotte zelfstandige. Naast mijn werk was ik tot steeds minder in staat. Totdat uiteindelijk het werken ook steeds moeizamer ging. Alles werd me te veel en ik kon het bijna niet meer opbrengen. Ik sleepte me door de dagen heen. Het leven werd een onmogelijke strijd.

De schone schijn ophouden lukte niet meer.

Ik kan me de dag nog goed herinneren dat ik wist: “Dit gaat echt niet goed!”

Ik voelde me eenzaam en was ontzettend boos op alles en iedereen. Ik ontplofte om het minste geringste. Ik vrees dat ik niet erg toegankelijk was in die tijd en zeker geen leuke vrouw en moeder was om mee samen te leven. Mijn schuldgevoel vierde hoogtij! Ik besefte dat ik hier niet zelf uit ging komen. De mensen om mij heen zagen niet hoe het echt met mij ging omdat ik ze dat simpelweg niet liet zien. Ik zat vast in mezelf ! In mijn eigen coconnetje dat steeds meer ging knellen. De pijn werd te erg!

Mijn masker, mijn verdedigingsmuurtje, werd mijn grootste belemmering. 

Therapie heeft me heel erg geholpen om uit het zwarte gat te kruipen. Ik leerde mijn leven weer zin te geven. De leegte weer op te vullen. Mezelf mondjesmaat weer open te stellen… heel voorzichtig. De pijn te voelen die er was en daarmee te dealen. Het toe te laten. Het was een hard gelag, dat voelen… dat had ik altijd zoveel mogelijk weggedrukt.  Ik leerde over mijn lichaam en de signalen die ik zo lang genegeerd had maar die er wel degelijk waren. Ik leerde weer tijd te besteden aan mezelf. Ik ontdekte nieuwe dingen die ik leuk vond om te doen in mijn vrije tijd. Dat was ik totaal vergeten.Ik leerde hoe ik mezelf kon ont-moeten en ont-stressen.

Maar bovenal leerde ik hoe sterk ik was en dat ik al het verdriet aankon. En dat deed mijn zelfvertrouwen ontzettend groeien. Ik mocht eindelijk milder over mezelf denken. Ik leerde mezelf te accepteren zoals ik was… met al mijn goede eigenschappen maar meer nog met mijn negatieve eigenschappen. Ook mijn minder leuke kant mocht er nu zijn. Ik hoefde niet meer altijd maar klaar te staan voor anderen en iedereen te pleasen. Ik mocht best wat egoïstischer worden werd mij verteld. Zonder schuldgevoel!

Ik vond het een mooi maar vaak ook moeilijk proces. Soms drie stappen vooruit en weer een stap achteruit. Ik ging me na verloop van tijd steeds beter voelen. Ik ben meerdere opleidingen gaan volgen die mijn interesse hadden. Ook leerde ik het wonder van mediteren. 

Ik leerde om in het NU te leven. Te zijn met wat er is! De ups maar zeker ook de downs te ervaren. Ook die horen bij het leven. Ik hoef ze niet meer weg te poetsen van mezelf. Ik mag het intense genieten gelukkig ook weer toelaten. Ik mag weer plezier hebben ondanks dat mijn moeder er niet meer is. Dat mag nu zonder schuldgevoel. Mijn sprankeltje is terug! Mijn schaterlach mag weer gehoord worden. 

Het leven is een golfbeweging, leerde ik. Het gaat er om dat je leert surfen op de golven. Het leven is nu eenmaal veranderlijk en constant in beweging. Er zijn altijd pieken en dalen.

Lukt het mij ALTIJD om te surfen op de golven? Altijd in het NU te zijn? 

Nee… natuurlijk niet! Ik donder ook wel eens van mijn plank! Net als ieder ander. Niets menselijks is mij vreemd. De kunst is om weer zo snel mogelijk op de plank te klimmen. Niet in je negatieve gedachten en emoties te blijven hangen. Mild en vriendelijk blijven naar jezelf. Het hoeft niet perfect! Het is iedere dag weer oefenen en jezelf herpakken.

Hoe beter ik me weer ging voelen, des te meer zag ik om mij heen ook andere vrouwen die een strijd leverden in hun leven, in hun relatie en in hun moederschap. Vrouwen die, net als ik, alle ballen in de lucht hielden. Alles deden voor hun gezin… maar zichzelf nog wel eens vergaten. Vrouwen die net als ik een masker voorhielden. Met een glimlach zeiden dat het allemaal prima ging! Terwijl ik zag en voelde dat het niet klopte wat ze zeiden. Vrouwen die gebukt gingen onder schuldgevoelens en hun boosheid en frustraties onderdrukten. 

Vanuit mijn opleidingen ging ik vrouwen coachen en lesgeven. Ik kreeg terug dat vrouwen inzichten opdeden. Dat ze zich anders, rustiger, gingen voelen na verloop van tijd. Dat ze beter leerden omgaan met moeilijke situaties. Dat het zo fijn was om te horen dat ze niet de enige waren die tegen moeilijkheden aanliepen binnen hun gezin. Sterker nog: door te delen met elkaar zagen ze in dat iedereen een eigen verhaal had. Door begrip te krijgen voor andermans verhaal, mochten deze vrouwen milder gaan kijken naar hun eigen verhaal. De lat mocht eindelijk naar beneden in plaats van omhoog.

Van daaruit is mijn missie en mijn visie ontstaan:

Ik laat overbelaste moeders voelen waar de pijn in het nu vandaan komt en dat zij vanuit hun overlevingsmechanisme handelen en leven: "maskers op en de verdedigingsmuurtjes omhoog!" Dit levert nog meer stress op en zorgt er voor dat je steeds meer verkrampt gaat leven. Je lichaam gaat protesteren en klachten geven. Je gevoel wordt uitgeschakeld. Stress bouwt zich alleen maar verder op... daar hoef je niets voor te doen.

Als jij door blijft hollen en vliegen, hol je letterlijk voorbij aan het leven dat zich NU, op dit moment afspeelt! Je gaat voorbij aan de genietmomenten omdat je pijn voelt uit het verleden of angst voor de toekomst. Ik leer moeders om aandacht te geven aan zichzelf en die automatische piloot uit te schakelen. Moeders zullen echt iets anders moeten gaan doen dan dat ze tot nu toe gedaan hebben. En dat is ONTSPANNEN! Door te ademen leren te ontspannen! En vanuit ontspanning in je gevoel komen. En wat er ook maar is... het is goed! Soms vreugde en blijheid... maar ook verdriet en pijn. Het hoort allemaal bij het leven.

Je hoeft bij mij niet jezelf te worden... je mag bij mij gewoon jezelf ZIJN! Een moeder in het NU! Open, liefdevol, geduldig en vooral tevreden met haar leven! 

Nu je jezelf aandacht en zelf-liefde hebt leren geven, kost het jou totaal geen moeite meer om dat op dezelfde manier aan jouw kinderen te geven.

Vanuit jouw eigen rust komt er weer rust in je gezin. De sfeer binnen je gezin is nog nooit zo fijn geweest! 

Wil jij de ontspanning aangaan?
Vraag een gratis skype sessie bij mij aan!
 

e-book

Wil jij “in 4 stappen Relaxter in je gezin” staan?
wil jij ook die Moeder in het NU zijn ?

Meld je dan nu aan voor regelmatige tips en adviezen

voor meer rust in jou en in je gezin.

Je ontvangt dan ook direct mijn gratis e-book: “in 4 stappen relaxter in je gezin”.